Η συγκεκριμένη δασκάλα έπραξε, δηλαδή, το ακριβώς αντίθετο από αυτό που κάνουμε εμείς στο χωριό μας, το Κεντρικό Άρτας. Αφού πρώτα «καταφέραμε» με τα λόγια και τη συμπεριφορά μας να ωθήσουμε σε μετάθεση τον παπα Χρύσανθο, τώρα βαλθήκαμε με τις πράξεις μας να διώξουμε τρία νέα, μορφωμένα παιδιά, που ήρθαν στο Βαθύκαμπο να επενδύσουν, να γίνουν κτηνοτρόφοι και να ζήσουν μόνιμα στο χωριό μας. Πράγματι, αν το πετύχουμε κι αυτό, θα μας αξίζουν πολλά «συγχαρητήρια»!
Κανείς δε λέει ότι για να προσελκύσουμε νέους ανθρώπους στον τόπο μας πρέπει να τους παραδώσουμε «γη και ύδωρ». Όμως από αυτό μέχρι να ξεκινήσουμε έναν ανηλεή πόλεμο εναντίον τους, επιστρατεύοντας κάθε είδους κρατική υπηρεσία για να τους διώξουμε, υπάρχει μια τεράστια απόσταση, η οποία φτάνει ως τα όρια της εμπάθειας. Με καταγγελίες πολλές φορές εκδικητικές και γελοίες, (π.χ. κάνουν εμπόριο ξύλων, τη στιγμή που καθάριζαν τα χωράφια που αγόρασαν από τα ξυλώδη δέντρα που υπήρχαν), μέχρι και κάποιες που αγγίζουν τα όρια της νομιμότητας (π.χ. σταβλίζουν τα ζώα σε προϋπάρχουσα εγκατάσταση του Τάκη Παππά –«Τακούλα» που είναι οριακά εντός των 800 μέτρων του οικισμού). Αλήθεια, όσοι «διυλίζουν τον κώνωπα» για να βρουν αφορμή να τους καταγγείλουν είναι οι ίδιοι απολύτως νομότυποι σε όλα όσα έπραξαν και πράττουν στο μικρό χωριό μας; Έτσι θα βαδίζουμε από δω και πέρα με καταγγελίες επί καταγγελιών;
Κάθε οικονομική δραστηριότητα μπορεί αντικειμενικά να προκαλέσει μια μικρή ενόχληση σε κάποιους κατοίκους, δεν υπάρχει ανθρώπινη οικονομική δραστηριότητα με μηδενικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα. Αντί λοιπόν να συζητήσουμε για να ελαχιστοποιήσουμε τυχόν μικροπροβλήματα, αρχίσαμε τις καταγγελίες για να μην τους αφήσουμε σε χλωρό κλαρί. Το παράδοξο είναι ότι μακριά από το Κεντρικό, στον τόπο μόνιμης κατοικίας των περισσοτέρων μας, ανεχόμαστε όλες τις δραστηριότητες στο όνομα της ανάπτυξης, ενώ το χωριό μας θέλουμε να αποτελεί ένα είδος ησυχαστηρίου, όπου τίποτα δεν θα παρεμβάλλεται ανάμεσα σε μας και την ανέπαφη Φύση.
Ξεχνάμε πως, όταν φύγουν και οι τελευταίοι ηλικιωμένοι κάτοικοι του χωριού μας χωρίς να υπάρξει καμιά πληθυσμιακή ανανέωση, (και ανανέωση του πληθυσμού χωρίς οικονομική δραστηριότητα δεν υφίσταται) , τότε δεν θα μπορούμε να επισκεφτούμε ούτε για λίγες μέρες το χωριό μας. Θα μας πνίξουν τα βάτα κι η άγρια βλάστηση και θα μας προγκάνε τα αγριοζούλαπα!
Το χειμώνα που μας πέρασε ελάχιστοι κάτοικοι, κυρίως ηλικιωμένοι, ήταν όσοι έμειναν όλο τον καιρό στο χωριό μας. Αυτά τα παιδιά που καταγγέλλουμε ήταν που έτρεξαν να βοηθήσουν γεροντάκια που είχαν ανάγκη. Αυτά μετέφεραν στο νοσοκομείο επείγοντα περιστατικά. (Ξέρουν όσοι είναι μόνιμοι κάτοικοι, δε χρειάζεται ν’ αναφέρουμε ονόματα). Αυτά ήταν που δώρισαν ξύλα σε κάποιους ανήμπορους. Αυτά ήταν που έβγαλαν έξι-επτά φορτηγά σκουπίδια από τα ρέματα και τα λαγκάδια του Βαθυκάμπου…
Μετράει αυτή η κοινωνική προσφορά τους ή στεκόμαστε αφ’ υψηλού και δεν μας ενδιαφέρει;
Υπάρχουν διάφοροι τρόποι για να μείνει το όνομα κάποιου στην ιστορία του χωριού μας. Ένας από αυτούς είναι να καταφέρει να διώξει αυτά τα νέα παιδιά που είδαν το χωριό μας ως μελλοντικό τόπο διαμονής τους και ξεκίνησαν να καθαρίζουν τη ζούγκλα στην οποία είχε μετατραπεί ο κάμπος στο Βαθύκαμπο. Κάπως αντίστοιχα έμεινε και το όνομα του βουλευτή Άρτας Καραπάνου, ο οποίος μέσω του Δημάρχου Θεοδωρίας Γεωργίου Οικονομίδη, ειδοποιούσε στα τέλη του προηγούμενου αιώνα τους Χωσεψίτες: «Κατόρθωσα και φέτος να μην έρθει δάσκαλος στο χωριό σας» , ενδίδοντας στις πιέσεις των κτηνοτρόφων που ήθελαν τα παιδιά τους στα πρόβατα κι όχι στο σχολείο.
Εμπρός, λοιπόν, οι «καταγγέλλοντες», συνεχίστε με τις καταγγελίες! Μπορεί να καταφέρετε, τελικά, να τους διώξετε! Έτσι για να μείνει και το όνομά σας να μνημονεύεται παντού, όπου θα υπάρχουν νοήμονες άνθρωποι, ως παράδειγμα προς αποφυγή! Από κοντά κι η εφημερίδα ο «Άραχθος», που εμμέσως πλην σαφώς σιγοντάρει αυτές τις ενέργειες, για να «δικαιωθεί» με αυτό τον τρόπο ένας από τους βασικούς σκοπούς του Συλλόγου, που είναι η συμβολή του στην ανάπτυξη του χωριού μας.
Οι υπογράφοντες, κατά αλφαβητική σειρά, στέλνουμε αυτό το κείμενο:
Α) Στον πρόεδρο του χωριού μας κ. Κ. Γιώτη για να το προωθήσει στο Δήμο, την
Περιφέρεια, τους βουλευτές και να το χρησιμοποιήσει όπου αυτός νομίζει.
Β) Να το προωθήσει στην εφημερίδα «Άραχθος», ελπίζοντας ότι αυτή θα το δημοσιεύσει.
1) Βασιλείου Δημήτρης (Μήτσος)2) Δήμου-Γιώτη Άννα
3) Θεοδώρα Αγγελική
4) Θεοδώρα Βασιλεία
5) Θεοδώρας Βαγγέλης
6) Καλιακάτσος Λεφτέρης
7) Καλιακάτσος Νίκος του Τάκη
8) Καλιακάτσου Ζαχαρούλα
9) Καλογιάννη Ιωάννα
10) Κίτσος Δημήτριος (Μήτσος)
11) Κίτσος Κώστας
12) Κίτσου Αναστασία
13) Κίτσου Γεωργία
14) Μήτσος Άκης
15) Μήτσος Νικόλαος
16) Μήτσου Δήμητρα
17) Μήτσου Μαίρη
18) Μπλέτσος Γιώργος
19) Παπαθανασίου Βούλα
20) Παππά Αντιγόνη του Παύλου
20) Παππάς Παύλος
21) Παππάς Χρήστος
22) Σαλαγιάννης Κώστας
23) Σπύρος Χρήστος του Στεφάνου
24) Σπύρου Χρήστος (Τάκης)
25) Σφήκα Βέρσα
26) Σφήκα Ελένη του Σωκράτη
27) Σφήκα Λαμπρινή
28) Σφήκα Μαριάννα
29) Σφήκας Γιάννης
30) Σφήκας Θόδωρος
31) Σφήκας Χρήστος
32) Τσιβόλα-Χαμπίπη Λέλα
33) Τσιβόλας Αλέκος
34) Τσιβόλας Βασίλης
35) Τσιβόλας Γιώργος
36) Τσιβόλας Δημήτρης (Μήτσος)
37) Τσιβόλας Κωστής
38) Τσιβόλας Φώτης
39) Χολέβας Ηλίας
40) Χολέβα Χριστίνα
41) Ψυχογιός Δημήτρης
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου